arrow_drop_up arrow_drop_down

Ina van der Plas-Terra

Vice voorzitter stichting Urantia Nederlandstalig

Vice voorzitter Stichting Urantia Nederlandstalig

Mijn naam is Ina van der Plas-Terra en ik woon samen met mijn man Hanno en onze 2 dochters in Friesland. Als ik mezelf moet omschrijven dan ben ik een wandelend vraagteken, altijd op zoek naar diepere waarheid en betekenissen. Als kind kon ik urenlang op mijn kamer zitten lezen en fantaseren. Ik vroeg me af wat ik hier op aarde deed, hoe God eruit zou zien, waarom de wereld zo wreed was, en wat ik kon doen om weer terug te komen in die gelukzalige staat van liefde waarvan ik wist dat die bestond. In die tijd voelde God voor mij als een vanzelfsprekendheid en kon ik uren bidden en mediteren (al wist ik toen nog niet dat dit zo heette). Als ik nu terugkijk, koos ik niet de gemakkelijkste weg.

Omdat ik me wilde inzetten voor een betere, liefdevollere wereld ging ik werken in de zorg. Als verpleegkundige werkte ik in ziekenhuizen, verpleeghuizen, instellingen voor mensen met een verstandelijke beperking en de laatste 15 jaren in de kinder- en jeugdpsychiatrie. Ik studeerde aan één stuk door, maar vond nooit de voldoening van een passend antwoord op mijn vragen. Meerdere malen brandde ik op. Het maakte niet uit hoe hard ik werkte, het leek wel alsof de wereld steeds ingewikkelder en liefdelozer werd. Hoe hard ik zelf ook knokte, hoeveel geld we ook verdienden, ons gezin vond nooit de rust die we zochten. In 2011 kwam voor mij de grote omslag. In mijn diepste dal smeekte ik God om hulp en antwoorden. Ik gaf me over, ik wist het niet meer. Toen ik na lange tijd opkeek, viel mijn oog op Het Urantia Boek. Het boek dat ik meerdere keren ingekeken had, maar snel weer dicht klapte omdat ik er niets van begreep. Ik voelde dat ik het boek moest openen en ik las troostende woorden. Ik zal dit moment nooit vergeten omdat ik vanaf die dag besefte dat God in mij woont en ik niet meer hoef te zoeken. De antwoorden die ik zocht vond ik in mezelf met behulp van Het Urantia Boek. Voor mij is het Urantia Boek een bron van informatie, een boek dat je op meerdere niveaus kunt lezen. Het boek bracht me daadwerkelijk dichter bij Jezus en bij God. Van 2015 tot 2018 besteedde ik meerdere uren per dag aan het bestuderen van het leven van Jezus ter voorbereiding van de 10e internationale conferentie van Urantia Association International die gehouden werd in Noordwijkerhout. Deze conferentie stond geheel in teken van Jezus als leraar. In deze periode hebben wij als gezin grote veranderingen doorgemaakt. We konden niet anders dan onze banen opzeggen en opnieuw beginnen. Opnieuw leren leven, waarbij we onze keuzes steeds meer baseren als antwoord op de vraag 'Wat zou Jezus doen?'. Wat ik de afgelopen jaren leerde was dat ieder van ons een eigen weg bewandelt, eigen lessen leert en bovenal een vrije wil heeft. We kunnen elkaar niets opleggen, we kunnen elkaar niet zeggen hoe je moet geloven of wat waarheid is. Ieder ontdekt op zijn eigen manier en op zijn eigen tijd dat we kinderen zjin van God en dat we met elkaar verbonden zijn als één grote familie. Het Urantia Boek kan ons daarbij helpen als handleiding.

Voor mij is de stichting een manier om mensen op weg te helpen om daadwerkelijk studie te maken van Het Urantia Boek en om mensen bij elkaar te brengen. Voor mij is de stichting een plek waar ik bijzondere mensen ontmoet heb, waar ik mijn studiegroep vond en waar ik leerde van en met andere mensen. Met veel plezier zet ik me in voor het maken van de website en pins op Pinterest. De samenwerking binnen het bestuur van de stichting en met alle lezers eromheen is bijzonder. Met veel enthousiasme en liefde bouwen stap voor stap verder aan het uitdragen van de prachtige lessen die we kunnen leren uit Het Urantia Boek.